
Willy Dols – 1911-1944
Willy Dols was een van de eerste taalkundigen die een dialect zag als een eigen zelfstandige taal, geografisch uiteraard beperkt van omvang. De traditionele opvatting in zijn tijd was dat een dialect gevormd werd door een groot aantal afwijkingen van het Algemeen Beschaafd Nederlands. Hij wees op het unieke en specifieke van een dialect, dat net als andere talen, mee-evolueert met de culturele ontwikkelingen in een maatschappij. In zijn proefschrift over de Sittardse diftongering uit 1944 (postuum uitgegeven in 1953), laat Willy Dols zien dat de diftongering een typisch en uniek verschijnsel is binnen de Limburgse taal. Het Limburgs en haar verscheidene dialecten vormen een volwaardig hedendaags taalsysteem. Deze visie vormt de basis van de Willy Dols Stichting. Dit in tegenstelling tot de verouderde romantische visie van ‘t Limburgs van vruiger”.

Dialect-Geografie door Willy Dols.
Zie ook de publicaties over Willy Dols:
Marc van Oostendorp De tragische dood van een taalgeleerde Lei Limpens schrijft biografie over Willy Dols, Onze Taal. Jaargang 80 - DBNL